به گزارش کردپرس، مرگ ناگهانی لیندسی گراهام، سناتور جمهوریخواه ایالت کارولینای جنوبی، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا او را میتوان «دوست کردها» نامید یا خیر. بررسی مواضع، طرحهای قانونی و اظهارات او در طول بیش از یک دهه فعالیت در سنای آمریکا نشان میدهد که پاسخ به این پرسش مثبت است، اما با یک قید مهم؛ گراهام نه حامی بیقیدوشرط آرمانهای ملیگرایانه کردها، بلکه مدافع یکی از مهمترین متحدان آمریکا در خاورمیانه بود.
برخلاف برخی سیاستمداران آمریکایی که درباره کردها مواضعی مقطعی اتخاذ کردند، گراهام در قبال سه حوزه اصلی کردی ــ اقلیم کردستان عراق، نیروهای دموکراتیک سوریه و کردهای ترکیه ــ مواضعی نسبتاً ثابت اما متفاوت داشت. او از پیشمرگههای اقلیم کردستان و نیروهای دموکراتیک سوریه به عنوان شرکای راهبردی آمریکا دفاع میکرد، اما در عین حال نگرانیهای امنیتی ترکیه درباره پکک و برخی عناصر یگانهای مدافع خلق (YPG) را نیز به رسمیت میشناخت. از این رو، حمایت او از کردها بیش از آنکه ریشه در حمایت از ملیگرایی کردی داشته باشد، بر مبنای منافع امنیت ملی آمریکا استوار بود.
اقلیم کردستان؛ «قابل اعتمادترین شریک نظامی آمریکا»
رویکرد مثبت گراهام نسبت به کردها نخستینبار در جریان جنگ با داعش به شکل آشکاری نمایان شد. او در سال ۲۰۱۵ از طرحی حمایت کرد که بر اساس آن ایالات متحده میتوانست مستقیماً به نیروهای پیشمرگه اقلیم کردستان سلاح و تجهیزات نظامی ارسال کند؛ اقدامی که برخلاف سیاست دولت باراک اوباما بود که اصرار داشت همه کمکهای نظامی از طریق دولت مرکزی عراق انجام شود. گراهام در دفاع از این طرح، پیشمرگهها را «قابل اعتمادترین شریک نظامی ما در عراق» توصیف کرد و گفت: «به دلیل مشکلات موجود در بغداد، معتقدم تقویت کردها که در نبرد با داعش کارآمدی خود را ثابت کردهاند، در راستای منافع امنیت ملی ایالات متحده است.» در متن این طرح نیز از اقلیم کردستان به عنوان بازیگری یاد شده بود که «نقشی حیاتی در تأمین منافع آمریکا» ایفا کرده و شایسته دریافت مستقیم کمکهای نظامی است. با وجود این حمایتها، گراهام هیچگاه از استقلال اقلیم کردستان حمایت نکرد. در جریان همهپرسی استقلال سال ۲۰۱۷ نیز مانند دولت آمریکا، بر حفظ تمامیت ارضی عراق تأکید داشت، هرچند همزمان خواستار تقویت روابط واشنگتن و اربیل بود.
سوریه؛ دفاع سرسختانه از متحدان کرد آمریکا
برجستهترین بخش کارنامه گراهام در ارتباط با کردها به شمال و شرق سوریه بازمیگردد. او پس از تصمیم دونالد ترامپ در اکتبر ۲۰۱۹ برای خروج نیروهای آمریکایی از شمال سوریه، به یکی از جدیترین منتقدان این تصمیم در میان جمهوریخواهان تبدیل شد. گراهام خروج نیروهای آمریکایی را «فاجعهای در حال وقوع» توصیف کرد و هشدار داد: «این تصمیم به بازگشت داعش منجر خواهد شد.»او همچنین پیشبینی کرد: «کردها اکنون به سمت اسد خواهند رفت، زیرا دیگر کسی را ندارند که روی او حساب کنند؛ ما آنها را رها کردهایم.» به اعتقاد او، این تصمیم یک پیروزی بزرگ برای مخالفان آمریکا در سوریه است.
گراهام تأکید کرد که داعش هنوز شکست نخورده است. او گفت:«خلافت از بین رفته، اما هزاران نیروی داعش همچنان حضور دارند و اگر کردها نبودند، خلافت هرگز نابود نمیشد.» او با اشاره به همکاری نظامیان آمریکایی و نیروهای کرد افزود: «ما در کنار کردها جنگیدیم. تصور کنید اگر یک سرباز آمریکایی باشید که دوشادوش آنها جنگیدهاید، امروز چه احساسی خواهید داشت.» به باور او، خروج نیروهای آمریکا تمام دستاوردهای سالهای گذشته را از میان برده است. یک روز بعد نیز گراهام همراه با سناتور دموکرات «کریس کونز» در نامهای رسمی هشدار داد که این تصمیم، امنیت متحدان کرد آمریکا را به خطر میاندازد و توانایی واشنگتن برای یافتن متحدان جدید در آینده را تضعیف خواهد کرد.
«قانون نجات کردها»
مهمترین اقدام عملی گراهام در حمایت از کردها، ارائه «قانون نجات کردها» در ژانویه ۲۰۲۶ بود؛ طرحی که همراه با سناتور ریچارد بلومنتال ارائه شد. این طرح خواستار اعمال تحریم علیه مقامهای سوری و تمامی طرفهایی بود که در حمله به نیروهای دموکراتیک سوریه نقش داشتند.گراهام هنگام معرفی این طرح گفت: «حمایت گسترده دوحزبی از حفاظت از کردها در سوریه و فراتر از آن وجود دارد، زیرا آنها متحدانی بسیار قابل اعتماد برای ایالات متحده بودهاند.» او نقش نیروهای دموکراتیک سوریه را چنین توصیف کرد: «نیروهای دموکراتیک سوریه که بخش بزرگی از آنها را کردها تشکیل میدهند، سنگینترین بار جنگ علیه داعش را بر دوش کشیدند.» وی همچنین هشدار داد: «حمله به کردها جایگاه ایالات متحده را تضعیف میکند.» و در صریحترین موضع خود اعلام کرد: «هر کشوری یا گروهی که تصور میکند میتواند بدون هیچ هزینهای به کردهای سوریه حمله کند، سخت در اشتباه است.»
در جریان حملات دولت سوریه به مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه نیز گراهام تأکید کرد: «اگر اتفاقی برای کردها بیفتد، در آینده دیگر به سختی میتوانیم برای آمریکا متحد پیدا کنیم.» او افزود: «بدترین سناریو برای منطقه و آمریکا، رها کردن کردهاست.»و تصریح کرد: «هیچ دلیلی وجود ندارد که آنها به خاطر کمک به آمریکا مجازات شوند.»
کردهای ترکیه؛ تفکیک میان جامعه کرد و گروههای مسلح
مواضع گراهام درباره کردهای ترکیه پیچیدهتر بود. او هرگز جامعه کرد ترکیه را تهدیدی برای این کشور معرفی نکرد و در سال ۲۰۱۹ نوشت: «میلیونها کرد در ترکیه زندگی میکنند که اعضایی پویا و مؤثر در اقتصاد، فرهنگ و دموکراسی این کشور هستند.» اما همزمان میان جامعه کرد و گروههای مسلح تفاوت قائل میشد.او تصریح کرد: «مدتهاست معتقدم برخی عناصر در میان کردهای سوریه تهدیدی مشروع برای امنیت ملی ترکیه محسوب میشوند.» وی افزود: «نگرانی ترکیه درباره عناصر یگانهای مدافع خلق باید به شکلی واقعی مورد توجه قرار گیرد.» و تأکید کرد« :هر راهحل نهایی در سوریه باید منافع و نگرانیهای امنیتی ترکیه را نیز در نظر بگیرد.» با این حال، پس از آغاز عملیات نظامی ترکیه در شمال سوریه در اکتبر ۲۰۱۹، گراهام از منتقدان اصلی آنکارا شد و گفت: «ترکیه به نیروهای کردی حمله میکند که بیشترین نقش را در نابودی خلافت داعش داشتند.» او هشدار داد: «هرگونه حمله به کوبانی یک رسوایی بینالمللی خواهد بود.» لیندسی گراهام خواستار ادامه و تشدید تحریمهای آمریکا علیه ترکیه تا زمان برقراری آتشبس شد.
مرور مواضع لیندسی گراهام نشان میدهد که او هرگز همه گروههای کردی را یکسان نمیدید. از نگاه او، پیشمرگههای اقلیم کردستان و نیروهای دموکراتیک سوریه، شرکای قابل اعتماد آمریکا در مبارزه با داعش بودند و باید از آنها حمایت میشد. در مقابل، درباره پ.ک.ک همان موضع رسمی دولت آمریکا را داشت و نگرانیهای امنیتی ترکیه درباره این گروه و برخی عناصر یگانهای مدافع خلق را مشروع میدانست.
بنابراین، اگر منظور از «دوست کردها» سیاستمداری باشد که بارها از کردها در برابر تصمیمهای دولت آمریکا یا حملات بازیگران منطقهای دفاع کرد، برای حمایت از آنها طرح قانونی ارائه داد و آنها را متحدان قابل اعتماد واشنگتن خواند، لیندسی گراهام بدون تردید یکی از نزدیکترین دوستان کردها در کنگره آمریکا بود. اما اگر این عنوان به معنای حمایت از استقلال کردستان، ملیگرایی کردی یا همه جریانهای سیاسی و نظامی کرد تلقی شود، شواهد چنین برداشتی را تأیید نمیکند. گراهام پیش از هر چیز یک سیاستمدار واقعگرای آمریکایی بود که از کردها دفاع میکرد، زیرا آنها را بخشی از راهبرد امنیتی و منافع ملی ایالات متحده در خاورمیانه میدانست.
منابع:
- دفتر سناتور لیندسی گراهام؛ بیانیهها، مصاحبهها و اطلاعیههای رسمی (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶)، بهویژه:
- Graham Signs Legislation to Arm the Kurds in Support of Fight Against ISIL (2015)
- Statement on Syria and Turkey (11 January 2019)
- ICYMI: Graham on Syria Withdrawal: "Disaster in the Making" (7 October 2019)
- Senators Graham and Coons Request Briefing on U.S. Withdrawal from Northern Syria (8 October 2019)
- Graham and Blumenthal Introduce Save the Kurds Act (29 January 2026)
- Congress.gov و GovInfo؛ متن رسمی طرح Save the Kurds Act (S.3740) و سوابق قانونگذاری کنگره آمریکا.
- Congressional Record؛ مشروح مذاکرات و اظهارات سناتورها درباره سوریه، داعش، نیروهای دموکراتیک سوریه و ترکیه (۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶).
- Reuters
- U.S. nudged Kurds towards Damascus deal as troop presence comes into focus (2025)
- How Syria's Sharaa captured Kurdish-held areas while keeping U.S. onside (2026)
- The Wall Street Journal
- Syria's Campaign Against Kurds Scrambles Trump's Counterterrorism Policy (2026)
- Axios
- Report: Sen. Lindsey Graham called U.S. ally Kurds a "threat" in August phone call (2019)؛ گزارشی که نشان میدهد گراهام پیش از عملیات ترکیه، در گفتوگویی خصوصی نگرانیهای امنیتی آنکارا درباره YPG را نیز مشروع میدانست.
- Brookings Institution
- The U.S. played down Turkey's concerns about Syrian Kurdish forces. That couldn't last (Amanda Sloat, 2019)؛ تحلیلی از تحول مواضع آمریکا و شخص گراهام درباره YPG و ترکیه.
- How to Work with the Kurds—and Turkey—in Syria (Michael O'Hanlon, 2017)؛ درباره ضرورت حفظ همزمان روابط با کردها و ترکیه.
- The U.S. and Kurdistan: Revise and Rebuild after Kirkuk (Ranj Alaaldin, 2017)؛ درباره روابط آمریکا و اقلیم کردستان پس از همهپرسی استقلال.
- Around the Halls: Brookings Experts' Reactions to Turkey's Incursion into Syria (2019).
- Council on Foreign Relations (CFR)
- Thinking About "the Kurds" (Steven A. Cook, 2016)؛ بررسی تفاوت میان کردهای عراق، سوریه و ترکیه در سیاست آمریکا.
- There's Always a Next Time to Betray the Kurds (Steven A. Cook, 2019)؛ تحلیل پیامدهای خروج آمریکا از سوریه و واکنش گراهام.
- Can the United States Broker Peace Between Iraq and the Kurds? (Max Boot, 2017)
نظر شما