به گزارش کردپرس، سعیده اولوگان، مادر دو نیروی عضو PKK که سال گذشته در مراسم سوزاندن سلاح گروهی از نیروهای PKK در غار جاسنه حضور داشت، با مرور خاطرات آن روز، از توقف روند صلح و آنچه «بی‌عملی دولت ترکیه» خواند، انتقاد کرد.

او که در ۱۱ جولای ۲۰۲۵ همراه با کاروانی از مادران اعضای PKK در این مراسم شرکت کرده بود، گفت آغاز روند «صلح و جامعه دموکراتیک» احساسات متناقضی را در میان خانواده‌ها برانگیخت. به گفته او، مادران ابتدا در دیاربکر گرد هم آمدند و سپس از طریق جیزره راهی اقلیم کردستان شدند و پس از استقبال در زاخو، شب را در اربیل سپری کردند.

اولوگان با اشاره به مسیر حرکت به سوی سلیمانیه گفت: «هرچه به محل برگزاری مراسم نزدیک‌تر می‌شدیم، نگرانی ما بیشتر می‌شد. جاده مملو از خودروهای زرهی، نیروهای نظامی و ایست‌های بازرسی عراق بود. دیدن آن همه نیروی نظامی دل ما مادران را به درد آورد و بسیاری از ما گریه کردیم.»

وی درباره لحظه حضور نیروهای PKK در مراسم افزود: «وقتی گفتند گریلاها از کوه پایین می‌آیند، همه چشم‌انتظار ماندیم. با دیدن آنها اشک از چشمانمان جاری شد. پس از سخنرانی‌ها، سلاح‌ها و تجهیزات خود را روی آتش گذاشتند و سوزاندند. روحیه آنها در آن لحظه بسیار سنگین بود و مادران نیز با اندوه گریه می‌کردند. با خود می‌گفتیم ای کاش این روند ده سال زودتر آغاز شده بود تا این همه جان از دست نمی‌رفت.»

اولوگان تأکید کرد که سوزاندن سلاح‌ها به معنای تسلیم شدن نبود و گفت: «بزرگ‌ترین آرزوی ما همیشه این بود که روزی جنگ پایان یابد و فرزندانمان از کوه بازگردند. آنها سلاح‌های خود را که سال‌ها با آن جنگیده بودند، با دستان خود سوزاندند، نه اینکه آنها را به کسی تحویل دهند. این یک تسلیم شدن نبود.»

او در پایان با انتقاد از عملکرد دولت ترکیه اظهار داشت: «اکنون یک سال از آن روز گذشته، اما روند صلح متوقف شده و هیچ اقدام عملی صورت نگرفته است. آنچه عبدالله اوجالان گفته بود، عملی شد، اما دولت همچنان هیچ گام مشخصی برنداشته است. هنوز زندانیان سیاسی و زندانیان بیمار آزاد نشده‌اند. جنگ متوقف شد، اما این به‌دلیل تصمیم اوجالان بود، نه اقدام دولت.»

اولوگان همچنین خواستار آزادی زندانیان سیاسی و بیمار، پایان یافتن سال‌ها دوری خانواده‌ها از فرزندانشان و به رسمیت شناخته شدن حقوق، زبان و آزادی کردها شد.