صلاح الدین خدیو

  • ۳۹ سال پس از بمباران شیمیایی سردشت/صلاح الدین خدیو

    ۳۹ سال پس از بمباران شیمیایی سردشت/صلاح الدین خدیو

    سرویس آذربایجان غربی- سردشت امروز نه‌فقط یک شهر، بلکه بخشی از حافظه تاریخی جنگ‌های مدرن و نمادی از آسیب‌پذیری غیرنظامیان در برابر سلاح‌های شیمیایی است؛ حافظه‌ای که همچنان با پرسش‌های بی‌پاسخ درباره مسئولیت، واکنش جهانی و پیامدهای سیاسی آن همراه است.

  • چرا بزرگترین مسجد جهان در اربیل تاسیس می شود؟/ صلاح الدین خدیو 

    چرا بزرگترین مسجد جهان در اربیل تاسیس می شود؟/ صلاح الدین خدیو 

    سرویس عراق و اقلیم کردستان- در یادداشتی که در دو بخش در کانال اختصاصی «شارنامه» منتشر شده و در کردپرس بازنشر می‌شود، صلاح‌الدین خدیو پروژه احداث «مسجد جامع بارزانی» در اربیل را صرفاً یک پروژه عمرانی یا مذهبی نمی‌داند، بلکه آن را در پیوند با تحولات داخلی اقلیم کردستان، تغییرات اجتماعی، رقابت‌های حزبی و دگرگونی‌های ژئوپلیتیکی منطقه تحلیل می‌کند.

  • خطر ورشکستگی جمعی داروخانه‌های خصوصی/صلاح الدین خدیو

    خطر ورشکستگی جمعی داروخانه‌های خصوصی/صلاح الدین خدیو

    سرویس آذربایجان غربی-در این وانفسای جنگ و تحریم و محاصره، داروخانه‌های بخش خصوصی در خط مقدم فروپاشی مالی قرار گرفته‌اند. تورم افسارگسیخته و ساعتی، عملا قیمت دارو را شناور کرده است. با تمام شدن موجودی انبار، داروخانه قادر نیست که دوباره قفسه‌های خود را پر کند.

  • نجات کردستان سوریه/صلاح الدین خدیو

    نجات کردستان سوریه/صلاح الدین خدیو

    سرویس آذربایجان غربی- صلاح الدین خدیو فعال اجتماعی می نویسد: با توافق دیروز نیروهای سوریەی دمکرات و دمشق، کردها توانستند بخشی از دستاوردهای ارضی و سیاسی خود را حفظ کنند. این مصالحه، نقطەی پایانی بر نگرانی ها دربارەی آیندەی کردستان سوریه نهاد و حد یقف مطامع سیاسی دولت ترکیه را هم معین کرد.

  • ارومیه «پاریس کوچولوی» سابق و یا اسبق ایران!؟صلاح الدین خدیو

    ارومیه «پاریس کوچولوی» سابق و یا اسبق ایران!؟صلاح الدین خدیو

    سرویس آذربایجان غربی- صلاح الدین خدیو با اشاره به اینکه در یک سال گذشته کمتر شاهد ایفای نقشی جدی از سوی رییس جمهور در خصوص مسئله قوم گرایی شکل گرفته در استان بوده ایم، می نویسد: برخلاف تصور رئیس جمهور، فقط باغهای سیب و تاکستان های ارومیه و ریه های تنفسی آن از میان نرفتەاند. بلکە گنجینەی بزرگ دیگری به یغما رفته : فرهنگ جهان وطن و لبریز از سهله و سمحه و پاسداشت تفاوت و ترجیح بر تضاد و خصومت ‌آن.